Showing posts with label மார்க்சியம். Show all posts
Showing posts with label மார்க்சியம். Show all posts

Saturday, July 02, 2016

மாவோ எனும் மாமனிதன்

ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான புரட்சியினை விரும்பும் கம்யூனிஸ பாட்டாளி
வர்க்கத் தொழிலாளர்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ற ஒருங்கிணைத்தலை
,வழிநடத்தும் பண்பு கொண்ட ஒரு தலைமை வாய்ப்பதற்கு அவர்களின் புரட்சிக்கு
ஏற்ற வெற்றிபெற்ற செயல்திட்டங்களே உதாரணமாய் அமைகின்றது. அந்த வகையில்
ஓர் தலைமை மட்டுமே செயல்திட்டத்தினை தொழிலாளர் வர்க்கத்தோடு இணைந்து
புரட்சியை வகுத்து செயல்படுத்த முடியும். மார்க்ஸியம், லெனினியத்திற்கு
செழிப்பூட்டும் வகையில் பாட்டாளி வர்க்கத்தின்
மீது அக்கறையோடு செயல்பட்ட கம்யூனிஸ சீன புரட்சியாளர்தான் தோழர் மாவோ
எனும் மாசேதுங் . "ஆயிரம் பூக்கள் மலரட்டும்" என சோஷியலிஸ வேட்கையினை
கம்யூனிஸப் பாதையை கொண்டு சீனத்தை செதுக்கினார் மாவோ, வெறும் சிற்பங்களாக
அல்லாமல் ஒவ்வொரு சிற்பத்திற்குள்ளும் சமூகம், சகோதரத்துவம், பெண்ணியம்,
சோஷியலிஸம், கம்யூனிஸமென தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் அத்துணை உரிமைகளையும்
அவர்களுக்குள் புகுத்தி புரட்சிகர கம்யூனிஸத்தை சீன தேசத்திற்கு
மட்டுமல்லாது மற்ற ஏனைய உலக தேசங்களுக்கெல்லாம் கம்யூனிஸ சித்தாந்தத்தின்
ஆகப் பெரும் முன்னுதாரணமாய் எடுத்துச் சென்றவர் மாவோ. ஏனைய கம்யூனிஸ்ட்
தலைவர்களுடன் ஒப்பிடுகையில் தலைவர் மாவோ அவர்கள்
மார்க்சிய லெனினிசத்தை மிகவும் இலகுவான முறையில் சீனாவிற்கும் உலகிற்கும்
விளக்கினார். சீனாவில் ஒருசக்திமிகு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை உருவாக்கி, அதன்
தலைமையில் ஒரு கட்டுப்பாடான விடுதலைப்படையை உருவாக்கி, பல்வேறு
கருத்துகளையும் கொள்கைகளையும் கொண்டிருந்த மக்களையும் கட்சிகளையும் பொது
எதிரிக்கு எதிராக ஒரு பரந்த ஐக்கிய முன்னணி மூலம் அணிதிரட்டி
ஏகாதிபத்தியத்தையும், பிரபுத்துவத்தையும், தரகுமுதலாளித்துவத்தையும்
இறுதியில் தோற்கடித்தமை ஓர் அளப்பறிய சாதனையாகும்.
ஒரு நீண்ட மக்கள் யுத்தத்திற்கு தேவையான மூல உபாயங்களையும்,
தந்திரோபாயங்களையும் வகுத்து கிராமங்களை முதலில் விடுவித்து இறுதியில்
நகரங்களை கைப்பற்றி முழுத்தேசத்தையும் விடுதலை செய்து மக்கள் ஜனநாயகத்தை
ஏற்படுத்தியதுமற்றுமொரு சாதனையாகும். அதனடிப்படையிலேயே மாவோயிஸத்தின்
பாதை கிராமங்களை நோக்கியதான பாதை என்பார்கள்.
அரைக்காலனித்துவ, அரை நிலப்பிரபுத்துவ நாடொன்றில் சகல ஏகாதிபத்திய விரோத
சக்திகளையும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலமையின் கீழ்
ஐக்கியப்படுத்தி ஜனநாயகப் புரட்சியை வென்றெடுத்து, அதன் அடுத்தகட்டமான
சோசலிசத்தை ஏற்படுத்த வழிவகுத்தமை, விடுதலைக்காக போராடும் அனைத்துலக
மக்களுக்கும் ஒரு பாடமாக அமைகிறது.
சீனாவை சுயசார்பின் மூலம் ஒரு பலம் மிக்க சோசலிச நாடாக்க நடவடிக்கை
எடுத்தமை, சோவியத் யூனியன் தலமையில் உலக கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தில்
உருவெடுத்த நவீன திரிபுவாதத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை முன்னெடுத்தமை
என்பன மூலம் மாக்சிய லெனினியத்தையும், புரட்சிகர
இயக்கங்களையும் வளர்த்தெடுத்து உலகின் அடக்கியொடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு
வழிகாட்டியாக மாவோ விளங்கினார். மாவோ சாதனையாளனல்ல உலக சரித்திரத்தை
புரட்டிப்போட்ட ஒரு சாதாரண கம்யூனிஸ பற்றாளன். அவரின் சாதனைகளை வெறும்
சாதகமாகவே பயன்படுத்துவது என்றுமே அபத்தமாக இருக்கும். புரட்சிகர
சோஷியலிஸ கம்யூனிஸத்திற்கு ஒரு பகுத்தறிவாளனாய், புரட்சியாளனாய் மாவோவை
பின்பற்றுதலே உலகின் ஆகச் சிறந்த பல சாதனை புரட்சிகளுக்கு வழிகாட்டுதலாக
அமையும்.

- 26 December 2011 அன்று எனது பேஸ்புக் (facebook) பதிவிலிருந்து,,,

Saturday, February 27, 2016

அம்பேத்கர் பார்வையில் இந்திய மார்க்சியம்

புரட்சியாளர் அம்பேத்கர் மார்க்சியம் குறித்த தன் சிந்தனையில் சமூக
நலன்களை எதிர்பார்த்து உரசிவிடத் தயங்கியதில்லை,கம்யூன­ிஸ
சித்தாந்தத்தில் சாதிய பாகுபாடுகளும்,தீண்டா­மைகளும் இல்லையென்றாலும்
சாதியத்தை வேரறுப்பதற்கான சிந்தனைகள் இந்தியத்திலும்,இந்தி­ய
மார்க்சியத்திலும் முற்றுப்பெறாததாக இருக்கிறது என்கிறார் அம்பேத்கர்.
தீண்டாமை ஒழிப்பை மிக முக்கியானதாக அம்பேத்கர் திட்டவட்டமாக கருதினார்.
லெனின் இந்துஸ்தானில் பிறந்திருந்தால் முதலில் சாதிய வேறுபாடுகளை ஒடுக்க
பாடுபட்டிருப்பார், தீண்டாமை முற்றிலும் அவரால்
ஒழிக்கப்பட்டிருக்கும­்-(1926) என்கிறார் அம்பேத்கர். இவை இரண்டையும்
செயல் வடிவில் கொண்டுவராத மார்க்சியம் ஓர் மகத்தான புரட்சியை
முன்னெடுத்துச் செல்ல முடியாது எனவும் அம்பேத்கர் கருதினார். மேலும்
திலகர் ஒரு தீண்டப்படாத ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தில் பிறந்திருந்தால்
"சுதந்திரம் எனது பிறப்புரிமை" என முழக்கமிடாமல் தீண்டாமையை ஒழிப்பதுதான்
முதல் கடமையென திட்டவட்டமாக கூறியிருப்பார். லெனின்-திலகர் இவர்களை பற்றி
கூறும் போது அம்பேத்கர் சாதி ஒழிப்பினைதான் முதன்மையான புரட்சியெனவும்
அதற்கான முக்கியத்துவத்தையும்­ தெளிவுபடுத்துகிறார்.­ புரட்சி,சுதந்திரம்
என்பதை விட சாதி ஒழிப்பும், சமத்துவத்தை விரும்புவதும் மட்டுமே மக்கள்
விடுதலையென முழக்கமிடுகிறார் அம்பேத்கர். புரட்சியும் , சுதந்திரமும்
அரசியலை அடிப்படையாக கொண்ட மார்க்சிய சிந்தனைகளின் இயக்கப் பணிகள். ஆனால்
இந்தியத்தில் அரசியல் புரட்சியை விட சமூகப்பணியும், சமத்துவப் பணியும்
முக்கியமானது அதுவே பாட்டாளி வர்க்கத் தொழிலாளர்களுக்கு அதிகாரத்தை
பெற்றுத்தரும் என்று அம்பேத்கர் விடாப்பிடியாக இருந்தார். இந்தியாவில்
இந்து சமூக அமைப்பு முறையானது நால்வர்ண சாதிகளாலும் பல்வேறு
உட்சாதிகளாலுப் கடைசியாக தீண்டப்படாத ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை பஞ்சமர்கள்
சாதியாலும் (Mr.காந்தி எங்களை ஹரிசன் என இழிபடுத்துகிறார்) பிரித்து
வைக்கப்பட்டிருக்கிறத­ு. இந்தப் பிரிவினைகள் என்றும் வேற்றுமைகளாக
மட்டுமல்லாது அடுக்கு முறையிலான ஏற்றத்தாழ்வுகளை கொண்டது சாதிகள்
ஒவ்வொன்றும் பிற சாதிகளை மிகக் கீழாக நடத்துகின்றன. சந்தேகப்பார்வையை
அவைகள் விதைக்கின்றன. இந்திய சாதிய அமைப்பு முறை ஒழிக்கப்பட்டால் சிலர்
அதிகாரம் இழப்பார்கள்,சிலர் அங்கீகாரம் பெறுவார்கள் . அதனால்தான் இந்து
சமூக அமைப்பில் பாட்டாளி வர்க்கத் தொழிலாளார் ஒற்றுமை உணர்வை
காணமுடிவதில்லை. இந்திய மார்க்சியம் அவ்வாறு பாட்டாளிகளின் ஒற்றுமையை
உண்மையாக விரும்பியிருந்தால் வர்க்க முரண்பாடுகளுக்கு உண்மையில் தீண்டாமை
என பெயரிட்டிருக்கும். சாதிய அமைப்பு முறை என்பது வேலைப்பகிர்வு
,வேலைப்பிரிவு என்பது மட்டுமல்ல அது தொழிலாளர்களையே பிரிக்கிறது
என்கிறார் அம்பேத்கர். சாதி என்பது வேலையை மட்டும் பிரிக்காமல் வேலை
செய்பவர்களையும் பிரிக்கிறது. இந்தப் பிரிவினையானது மதச்சட்ட
அடிப்படையிலும் மனுதர்ம சாதிய அடிப்படையிலும் உயர்வு,தாழ்வு என்கிற
கற்பனை அடிப்படையிலும் வகுக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே சுரண்டப்பட்ட ஒரு ஏழை
சாதி இந்துவின் மீதுள்ள சாதி வெறியரின் சமூக அந்தஸ்து சமமாக இருக்க
முடியாது . பார்ப்பன வேலையாட்களுக்கும் தலித் தொழிலாளிகளுக்கும் இடையே
உள்ள சமூக ஏற்றத்தாழ்வையும் நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும் . இந்த
ஏற்றத்தாழ்வை கொஞ்சமும் கவனிக்காமல் புறக்கணித்த பொதுவுடமை இந்திய
மார்க்சியம் இவற்றுக்கெதிரான சாட்டையை எடுக்காததையும், லெனினியப்
பார்வையில் இருந்து இந்திய பொதுவுடமை விலகியதையும் அம்பேத்கர்
கண்டிக்கிறார். "தொழிற்சங்கவாதிகள் முதலாளித்துவத்திற்கு­ எதிராக அழகாகப்
பேசுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன் ஆனால் பார்ப்பானிய சாதி இந்துக்களுக்கு
எதிராக எந்த தொழிற்சங்க வாதியும் பேசியதை நான் கேட்டதில்லை (1938) என
அம்பேத்கர் குறிப்பிடுகிறார். அவரை பொருத்தவரை முதலாளித்துவம்
எந்தளவிற்கு சுரண்டல் சக்தியாக இருக்கின்றதோ அந்த அளவிற்கும் அதற்கும்
மேலாகவும் பார்ப்பானியமும் ஒரு சுரண்டல் சக்திதான்
என்கிறார்.ஏற்றத்தாழ்­வான இந்து சமூக அமைப்பானது தலித்துகளை அடிமைபடுத்தி
அவர்களை சுரண்டி எடுக்கிறது. பார்ப்பானியத்தில் நிலைநாட்டப்பட்டுள்ள
அடுக்குமுறை சூழலை எதிர்த்து பேசாதவரை இந்திய மார்க்சியம் காலத்திற்கு
நிற்காது அது படிப்படியாக தன் கோட்பாடுகளை இழந்து அழிந்துபோகும். இந்திய
மார்க்சியம் அவ்வாறான அழிவை விரும்பாது எனவும் நான் கருதுகிறேன்
என்கிறார் அம்பேத்கர். மேலும் இந்திய மார்க்சிய பொதுவுடமை சித்தாந்த
வாதிகள் மட்டும் மதத்தை பற்றியும்,கடவுளை பற்றியும் வெளியே உண்மையை பேச
ஆரம்பித்து விட்டார்கள் என்றால் இன்றைய சூழலில் (அதாவது 1929) ஒரு
தொழிலாளிகூட அவர்கள் பின்னால் செல்லமாட்டார்கள்-அம்­பேத்கர். இங்கே
காலச்சூழலுக்கு ஏற்ப மார்க்சியம் அது தன்நிலையிலிருந்து மாற்றிக்கொண்டு
தற்போதைய முதன்மை எதிர்ப்பு தீண்டாமை என்பதாக முன்னெடுத்துச் செல்லும்
பல்வேறு செயல்வடிவங்களையும், புரட்சி போராட்டங்களையும் முன்னெடுத்துச்
செல்லும் ஒரு முதன்மையான சமூக சிந்தனையை பெற்றிருக்கும் சக்தியாக
உறுவாக்கப்பட்டுவிட்ட­து என்பதையும் இந்தியத்தில் எல்லா பகுதிகளிலும்
தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி என்கிற அமைப்பை உறுவாக்கிவைத்துள்ளது­
என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டியது அவசியமாக இருக்கிறது.

Saturday, January 30, 2016

அரசியல் சுதந்திரம் பற்றி லெனின்

"சமூக ஜனநாயகவாதிகளின்(கம்யூனிஸ்டுகளின்) முதல் கோரிக்கையும் முதன்மையான
கோரிக்கையும் அதுதான். "அரசியல் சுதந்திரம் வேண்டும்" என்று அவர்கள்
எழுப்பும் முதல் கோரிக்கையின் பொருள் இது தான்:-
அரசியல் சுதந்திரம், நாடாளுமன்றத்துக்கு சுதந்திரமான தேர்தல்,
கூட்டம்கூடும் உரிமை, பத்திரிகை சுதந்திரம் ஆகியவை மட்டும் உழைக்கும்
மக்களை அவர்கள் சந்திக்கும் வறுமையில் இருந்தும், அடங்கு முறையில்
இருந்தும் உடனடியாக விடுவித்து விடாது என்பதை நாம் அறிவோம்.
பணக்காரர்களின் லாபத்துக்காக வேலை செய்ய வேண்டிய சுமையில் இருந்து
நகர்ப்புற ஏழைகளையும், கிராமப்புற ஏழைகளையும் விடுவிக்கக்கூடிய உடனடியான
சாத்தியக் கூறுகள் அவற்றுக்கு இல்லை என்பது உண்மையே. உழைக்கும் மக்கள்
தங்கள் மீதுதான் நம்பிக்கை வைத்துச் செயற்பட வேண்டும். வேறு எவரையும்
நம்பியிருக்க முடியாது. உழைப்பாளி தன்னைத் தானே வறுமை நிலையில் இருந்து
விடுவித்துக் கொள்ளவில்லை என்றால் வேறு எவறும் அவனை விடுவிக்க
மாட்டார்கள். அவ்வாறு உழைப்பாளிகள் தங்களைத் தாங்களே விடுவித்துக கொள்ள
வேண்டுமானால் ருஷ்யாவிலுள்ள அனைத்துத் தொழிலாளர்களும் ஒரே சங்கமாக ஒரே
கட்சியாக ஒன்றுபட வேண்டும். சர்வாதிகார போலீஸ் ஆட்சி, கூட்டங்களுக்கு தடை
விதித்தது என்றால், உழைப்பாளிகளின் பத்திரிகைகளுக்கு தடை வித்தது
என்றால், உழைப்பாளர்களின்பிரதிநிதிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்க தடை
விதித்து என்றால் லட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் ஒன்றுபட முடியாது.
உழைப்பாளிகள் ஒன்றுபட வேண்டுமானால் அனைத்து விதமான சங்கங்கள் அமைக்கும்
உரிமை அவர்களுக்கு வேண்டும். ஒன்றுபடுவதற்கானஉரிமை வேண்டும். அரசியல்
சுதந்திரத்தை அவர்கள் அனுபவிக்க வேண்டும்.
அரசியல் சுதந்திரம் உடனடியாக தொழிலாளர்களை அவர்களின் வறுமை நிலையில்
இருந்து விடுவிக்காது என்பது சரிதான். ஆனால் வறுமையை எதிர்த்துப்
போராடுவதற்கான ஓர் ஆயுதத்தை அரசியல் சுதந்திரம் உழைப்பாளிகளுக்கு
அளிக்கும். வறுமையை எதிர்த்துப் போராட உழைப்பாளிகளின் ஒற்றுமைதான ஒரே
வழி. வேறுவழி எதுவும் இல்லை, இருக்கவும் முடியாது. அரசியல் சுதந்திரம்
இல்லை என்றால் லட்சக்கணக்கான மக்கள் ஒன்றுபடுதல் சாத்தியமானதாக
இருக்காது."
- பக்கம்21-22

எழுத்து & ஆசிரியர் ;
ஈஸ்வரன் அ.கா.

பூக்காரி

நேற்றிலிருந்தே பெருமழை வருமானமோ ! வயிற்றுப்பசியோ ! வறுமையோ ! வாழ்வாதாரத்தையோ ! வீட்டுக் கடனையோ ! பிள்ளைகளின் பசி பரிதவிப்போ இவைய...